Zdrowie psychiczne młodzieży LGBT+: dlaczego globalna debata musi uwzględniać nasze doświadczenia

Dla nas – queerowych i transpłciowych osób oraz młodych ludzi z doświadczeniem migracji w Polsce – to sygnał, że kryzys, który widzimy w naszych grupach rówieśniczych, nie jest wyłącznie naszą prywatną sprawą. Równolegle największe światowe media – od CBS News, przez The Guardian, po Forbes – podejmują temat zdrowia psychicznego młodych z różnych stron, co pokazuje, jak szeroka i paląca stała się ta rozmowa.

Dlaczego ta rozmowa jest też o nas

W nagłówkach pojawiają się bardzo różne głosy: amerykański startup, który w odpowiedzi na kryzys zdrowia psychicznego młodych proponuje narzędzie do umawiania spotkań rówieśniczych, publiczna rozprawa sądowa wokół psychozy poporodowej, w której zdrowie psychiczne matki staje się kluczowym wątkiem, czy analizy dotyczące sztucznej inteligencji wspierającej terapię. Łączy je jedno – każdy z tych tematów dotyka realnych ludzi, nie abstrakcyjnych przypadków klinicznych. Dla naszej wspólnoty to ważne przypomnienie: kiedy mówi się o „młodzieży", nie można pomijać tej jej części, która zmaga się jednocześnie z dorastaniem, odkrywaniem własnej tożsamości, homofobią i transfobią w szkole, często też z niepewnym statusem prawnym w Polsce. Kiedy świat pyta „jak wspierać młodych", pytanie to nie dotyczy jednej przeciętnej osoby – dotyczy też nas.

Od słów do konkretnych kroków

Zanim wciągniemy się w globalną debatę, warto zadać sobie kilka pytań na poziomie nas samych. Czy w naszej szkole, grupie zajęciowej czy kolektywie jest dorosła osoba – nauczycielka, trenerka, pedagog – do której młody człowiek może się zwrócić, gdy jest w kryzysie? Czy wiemy, gdzie w naszym mieście działa telefon zaufania dla dzieci i młodzieży i czy jego konsultanci i konsultantki mają kompetencje do rozmowy z osobami LGBTQ+? Czy w naszej rodzinie – także tej wybranej, złożonej z przyjaciół – potrafimy powiedzieć „nie radzę sobie" bez oceniania i bez porad z gatunku „weź się ogarnij"? To drobne, ale konkretne gesty sojusznicze, które zmieniają czyjeś życie szybciej niż najlepsza strategia ONZ. Sojuszniczko, sojuszniku – nie musisz być psycholożką, żeby kogoś wysłuchać i nie zostawić samego samemu ze sobą.

Co warto śledzić w kolejnych tygodniach

Temat zdrowia psychicznego młodzieży będzie się rozwijał – zarówno na poziomie międzynarodowym, jak i w Polsce. Warto obserwować, czy pojawią się konkretne programy, granty lub inicjatywy kierowane wprost do queerowej i migranckiej młodzieży, kto będzie ich operatorem i czy będą dostępne w mniejszych miastach. Jeśli tylko natrafimy na coś, co może być dla Was realnym wsparciem – wrócimy z tym do Was.